انا جلیس من ذکرنی

من همنشین کسی هستم که به یاد منست.

پی نوشت:

روزانه پیامکای زیادی برامون میاد منم مثل شما یه روز برام پیام اومد که افلاطون میگه اگر کسی رو نتونستی فراموش کنی یعنی هنوز در خاطرشی.

خیلی جالبه برام که چطور ما به یادش نیستیم اون به یادمونه البته منظورم خداس اون وقت فرق خداروبا بقیه ی آدما میشه فهمید

خدایی که که هرچقدر هم بد باشی هر چقدر هم از یادش ببری بازم فراموشت نمی کنه افلاطون خدارودر نظر نگرفته که می گه اگربه یادشی به یادته خدامیگه اگر به یادم باشی نه تنها به یادت هستم بلکه همنشینت هم هستم حالادرنظربگیر که کدوم وزیر و رئیس وحتی یه مدیر رده پایین به همین راحتی بهت اجازه ملاقات می ده ؟تازه برات وقت هم تعیین می کنه که یه زمان خاص و تومکان خاص وباالفاظ خاص باید باهاش صحبت کنی ولی خدای ما با این برزگیش با این جلال و جبروتش که خالق همین افراده میگه تو بیا هروقت که بود هر جا که بود با هر زبان و بیانی که بود حتی اگر شبانی بیا وهیچ آداب و ترتیبی مجو هرچه می خواهد دل تنگت بگو

خدایا تو چقدر خوبیو من درک نمی کنیم تو چقدر ماهی چقدر مهربونی مهربون تر از مادری که شباباسربچه اش  می شینه و قرآن می خونه مهربون تر از پدری که تمام لحظات زندگی شو به یادت بچه اشه که یه وقت احساس کمبود و ناراحتی نکنه مهربون تر از استادی که می خواد شاگردش همیشه بهترین باشه و پیشرفت کنه. خدایای خوبم تو مهربون تر از همه ی اینایی چون تو خالق همین پدر و مادر واستاد و... ای.تو خودتی خود خدایی من می بالم که به یادت و بی یادت تو خدای من به یادم هستم

می خوام همنشین توباشم هرچند که لایق نباشم هرچند که توبزرگی و من حقیرترین.می خوام فقط و فقط به یاد تو باشم به یاد تویی که به یاد منی.......خدای خوبم........خدای من